شجره نبوت30+شجره امامت30=60+50عیسی محمد=110علی110خدایکی دین یکی مذهب الله110علی110 به ذات الله قرآن حق با شیعه میباشد110نماینده الله جانشین محمدعلی110دین واقعی الله مذهب شیعه است110 شیعه یعنی انتخاب اسلام واقعی 110بهترین مذاهب دین الله شیعه است 110دین واقعی الله مذهب شیعه است 110 وصی خاتم الانبیاء محمد علی 110رهبر جهان اسلام جانشین محمد علی 110الله آدم داودهارون محمد علی 110 امام علی ثمره 124هزارپیامبر است با کلمه و عدد132 اسلام 132 خلفای دین خود را ثابت فرمائید به علم ریاضی قرآن به ابجدالله آدم داودهارون محمد علی 110 علی110 پیامبر فرمود خلیفه های خداونددرروی زمین هستند { اول خلیفه الله 60آدم داود هارون علی 72+60 اول خلیفه الله=132 اسلام132روزی درجمع یاران جبرئیل بصورت پیرمردی رو به امیرالمومنین علی(ع) نمودرحالی که ایشان می آمد و فرمود سلام بر خلیفه چهارم امام علی تبسمی نمود و یاران شگفت زده شدند پیامبر فرمود خلیفه اول آدم ابولبشر است خلیفه دوم داود نبی خلیفه سوم هارون برادرموسی و خلیفه چهارم علی بر محمد مصطفی جانشین مصطفی این مرتضی مولاء علیست بخوان نام خلفاء برعکس می فهمی حق با علی مولاء استبه ابجد الله آدم داود هارون محمد علی 110لنگرآسمان زمین است کننده دره خیبر استالله آدم داودهارون محمد علی 110علی110 پیامبر فرمود خلیفه های خداونددرروی زمین هستندبه علم ابجدلا اله الا الله 165ضرب 16در5=80+165 =245 علی 110+135 فاطمه =245 خدا یکی دین یکی اماما اصل مذاهب واقعی الله165لا اله الا الله165ثمره نبوت39+39ثمره امامت+87 امام قرآن علی ابن ابی طالب=165لا اله الا الله 165+202 محمد علی+18 الله 18 ذالحجه"غدیر خم =385 شیعه385بدین واقعی اسلام385فلسفه دین الله 385 اسلام پیامبر 385 فقط دین اسلام 385 با آل قرآن385 اسلام 132 { اول خلیفه الله 60آدم داود هارون علی 72+60 اول خلیفه الله=132 اسلام132خدا یکی دین یکی اسلام مذهب یکی132 الله قرآن محمد انتخاب مذهب دین اسلام علی 132 اسلام 132 به علم ابجد لا اله الا الله 165 خدا یکی دین یکی اماما اصل مذاهب واقعی الله 165 +202 محمدعلی+18 الله 18 ذالحجه غدیر خم=385شیعه 385فلسفه دین الله 385 شیعه385 بدین واقعی اسلام385 شیعه 385با آل قرآن385پیامبر فرمود خداوند انسانهای متکبر را به اندازه مورچه با سر انسان خلق میکند و آنها دائمنا" نگران این هستند که دیگران روی سر آنها پا نگذارد افرادي كه در دنيا در مقابل خداوند و احكام شرع مقدس اسلام سركش هستنددنبال دین و مذهبشان نیستند نماز نمی خوانند روزه نمی گیرند در قيامت ناتوان خواهند بود. افلیج محشور میشوند
يوم يكشف عن ساق و يدعون الي السجود فلا يستطيعون
ياد كنيد روز سختي را كه دامن به ميان زنند و با كمال كوشش براي نجات خود بكوشند و به سجده خدا خوانده شوند، ولي نتوانند.
خاشعه ابصارهم ترهقهم ذله وقد كانوا يدعون الي السجود و هم سالمون.
چشمانشان ذليل و ترسان، ذلت و حسرت آنها را فراگرفته است و پيش از اين در حالي كه بدنشان سالم بود به عبادت خدا فراخوانده ميشدند،تنبل و بی نماز بودند و اجابت نكردند.به فروع دین عمل نکردند
پیامبر اکرم (ص) فرمودند: هر کس قرآن یاد بگیرد ولی به محتوای آن عمل نکند خدا او را کور محشور میکند و هر کس برای ریا و آوازه دنبال علم برود خدا برکت را از او میگیرد و معیشت وی را سخت میکند همه قرآن را یک بار خوانده اند و خوب میدانند آیه جهاد دارد ولی به جهاد نرفتند و عده ای دیگر به شهادت رسیدند کسی که خود را به کوری می زند نمی شود بینایش کرد کور است از چاله افتاده به چاه ذلالت و گمراهی روز قیامت شهداء بس مقامی والاء دارند کسانی که به جهاد نرفته اند اصلا" به بهشت راه نمی دهند کسانی که چشم چرانی به ناموس دیگران می کرده اند کور محشور میشوند حتی در دوزخ در آن آتش سوزان که چشم اصلا" نخواهد دید بی نمازان اهل دروخ هستند
ومن كان في هذه اعمي فهو في الاخره اعمي و اضل سبيلاً.[7]
هركس در اين جهان(چشم دلش در اثر كفر و جهل و ضلالت) نابيناست در عالم آخرت نيز نابينا و گمراهتر خواهد بود.
آيه شريفه اشاره به اين دارد كه فقدان معنويت در دنيا بر هويت انسان اثر سوء ميگذارد و هويتش در روز قيامت بهگونهاي است كه كور و ر ضلالت خواهد بود و از مشاهده جمال جميل حق بيبهره.
ومن اعرض عن ذكري فان له معيشه ضنكاً و نحشره يوم القيمه اعمي
هر كس از ياد من اعراض كند همانا(دردنيا) معيشتش تنگ شود و روز قيامت او را نابينا محشور كنيم.
اعراض از ياد خدا نماز نيز براي انسان دو در مهلك دارد: نخست در دنيا زندگيش ناخوش ميشود و ديگر اين است كه در روز قيامت كور وارد صف محشر ميشود.
قال رب لم حشرتني اعمي و قد كنت بصيراً قال كذالك اتتك اياتنا فنسيتها وكذلك اليوم تنسي
اودر اين حال به خداوند عرض كرد: بارالها، چرا مرا نابينا محشوركردي در صورتي كه من در دنيا بينا بودم؟ خداوند در جواب او ميفرمايد: آري چون آيات ما براي هدايت تو آمده بود، ولي همه را فراموش كردي. از اين رو، امروز فراموشي خواهي داشت.
در حقيقت دنيا است كه باعث كوري انسان در آخرت ميشود و دنيا است هويت انساني انسان را تغيير ميدهد. يعني، قد علم كردن در مقابل آيات قرآن و به فراموشي سپردن فرمان الهي و عمل نكردن به احكام شرعي باعث كوري در آخرت ميشود. چنين كساني هويتشان در دنيا هويت انساني نيست و با همان هويت غيرانساني محشور ميَشوند. آنان آيات الهي را نميديدند، لذا، كور محشور ميشوند.
شيخ جليل القدر«طبرسي»(ره) در تفسير مجمع البيان در تفسير آبه«يوم ينفخ في الصور فتاتون افواجا» اين حديث را نقل ميكند:
روزي«معاذ بن جبل» كه از اصحاب رسول خدا(ص) بود، در منزل«ابو ايوب انصاي» از حضرت در مورد آيه داده شده سوال كرد. پيامبر(ص) فرمود:« اي معاذ از امر عظيمي پرسيدي». سپس چشمان مباركش را بست و فرمود:« ده طائفه از امت من به صورت پراكنده محشور ميشوند. خداوند آنها را از ميان مسلمين مشخص ميفرمايد. صورت برخي از آنها را به شكل ميمون و برخي ديگر را به صورت خوك تغيير ميدهد و عدهاي از آنها وارونه خواهند بود بهگونهاي كه پا در هوا و صورت در زمين دارند. آنگاه با صورتشان روي زمين كشيده ميشوند. برخي نيز با چشم نابينا رفتوآمد ميكنند. بعضي ديگر كر و گنگاند و انديشه نميكنند. بعضي زبانهاي خود را ميجوند و چرك از دهانشان جاري ميشود به طوريكه اهل محشر از بوي گند آن ناراحت ميشوند. عدهاي دست و پايشان بريده است و برخي ديگر بر شاخههايي از آتش آويزانند. عدهاي از آنها نيز عفونتشان از مردار گنديده بدتر است و بعضي لباسهايي از مس گداخته شده به تن ميكنند كه بر بدنشان چسبيده است.
آنها كه به صورت ميمونند سخن چينانند و آنهايي كه به صورت خوكند از كسب حرام تغذي ميكردند. اما، ربا خواران وارونه هستند و دادستانها و قضاتي كه در قضاوتشان ظلم روا داشتهاند كور محشور ميشوند. مردم مغرور كر ولال هستند و دانشمنداني كه به علمشان عمل نكردهاند و قضاتي كه عملشان مخالف گفتارشان است، زبان خود را ميجوند. دست و پا بريدگان كسانياند كه همسايگان خود را آزار ميكردند و سعايت كنندگان آويختهگان به شاخههاي آتشند. آنهايي كه مردم از عفونتشان ناراحتند و از مردار بدتراند كسانياند كه از شهوتها و لذتهاي حرام كامياب شدند و حقوق الهي را نپرداختند و آنهايي كه لباسهايشان از مس گداخته در آتش است كسانياند كه اهل كبر و مفاخرت بودهاند
آري روز قيامت هر كس به همان سيمايي ظاهر ميشودكه اعمالش اقتضا ميكند.
فيومئذ لايسئل عن ذنبه انس و لاجان يعرف المجرمن بسيميهم فيوخذ بالنواصي و الاقدام
در آن روز از گناه جن وانس هيچ سوال نكنند،(بلكه) بدكاران به سيمايشان شناخته ميشوند. سپس، از موي پيشاني و پايشان گرفته و درآتش دوزخ افكنده ميشوند.
موعظه و نصیحت، کلید سعادت و رستگاری در دنیا و آخرت است. موعظه، دلها را صفا میبخشد و چشم و جان را به جهان پُر رمز و راز معنویت میگشاید. خداوند متعال در قرآن کریم یکی از مهمترین تکالیف حضرت رسول(ص) را ارشاد مردم از راه پند و اندرز و موعظه معرفی میکند.بزرگی میفرمود: خدا نکند اسبی را صاحبش رها کند اسب سرکش که عاقبت طعمه درندگان میشود واقعاً چنین است اگر خدا کسی را به حال خود وا بگذارد سیهروز و بدبخت میشود.
به همین منظور، فرازهایی از درس اخلاق آیتالله سیدمحمد علوی گرگانی از مراجع تقلید را برای علاقهمندان بازنشر میکنیم:
«یَابْنَ مَسعُود مَنْ تَعَلَّمَ القُرآن وَ لَمْ یَعْمَلْ بِما فیهِ حَشَرَهُ الله یَومَ القِیامَةِ اَعْمیٰ»؛ اگر کسی قرآن را یاد بگیرد اما به آنچه در قرآن است عمل نکند فردای قیامت خدا آن را کور محشور میکند. در آیه دیگر آمده « وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِکْرِی فَإِنَّ لَهُ مَعِیشَةً ضَنکاً وَنَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ أَعْمَى»، هر کس از یاد من اعراض کند همانا معیشتش تنگ میشود و در روز قیامت او را نابینا محشور میکنیم.
«مَنْ تَعَلَّمَ العِلْمَ رِیاءً وَ سُمْعَةً یُریدُ بِهِ الدُّنْیا نَزَعَ اللهُ بَرِکَتَهُ وَضیقَ عَلیهِ مَعیشَتَه وَ وَکَلَهُ اللهُ اِلی نَفسهِ وَ مَنْ وَکَلَهُ الله اِلی نَفسِهِ فَقَد هَلَکَ»؛ هر کس علم را برای ریا و اینکه او آوازهدار شود و بدین وسیله به دنیا برسد، کسب کند خدا برکت را از او میگیرد و معیشتش سخت میشود و خداوند او را به خودش واگذار میکند و هر کس را که خدا به حال خود واگذار نماید هلاک میشود.
بزرگی میفرمود: خدا نکند اسبی را صاحبش رها کند که عاقبت طعمه درندگان میشود واقعاً چنین است اگر خدا کسی را به حال خود وا بگذارد سیهروز و بدبخت میشود.
عزیزان! برای خدا دنبال علم برویئد و در این راه کوتاهی نکنید عمر خود را بیهوده تلف نکنید. اهل مطالعه باشید و مردم را نیز راهنمایی کنید. اهل نماز جماعت باشید برای خدا منبر بروید. «وَ مَنْ کانَ یَرجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْیَعْمَلْ عَمَلاً صالِحاً و لا یُشْرِک بِعِبادَةِ رَبِّهِ اَحَداً»؛ هر کس امید لقای خدا را دارد پس باید عمل صالح انجام دهد و در عبادت پروردگارش کسی را شریک قرار ندهد.
پیغمبر اکرم (ص) فرمود: هر کس قرآن را برای دنیا و زینتهای آن فرا گیرد، خدا بهشت را بر او حرام میکند روایت داریم بدترین روزیها و خبیثترین رزقها آن است که از راه دین به دست آید. لذا تأکید داریم عزیزان روحانی که اهل علم و فضل هستند وقتی منبر میروند نیتشان خدا باشد. در اقامه جماعت هدفشان خدا باشد گرچه به آنها از مادیات هم بدهند اما هدفشان از ارشاد و موعظه مردم، هدایت آنها به سوی اسلام و نجات دادن مردم از چاه ضلالت باشد ولو آنکه به آنها مال دنیا بدهند. ارزش منبرشان بیشتر از این است که بخواهند دنیا به آنها برسد.
عزیزان! به مردم قرآن یاد بدهید جوانان را به طرف قرآن بیاورید سپس پیامبر اکرم (ص) فرمودند: هر کس قرآن را یاد بگیرد ولی به محتوای آن عمل نکند خدا او را کور محشور میکند و هر کس برای ریا و آوازه دنبال علم برود خدا برکت را از او میگیرد و معیشتش را سخت میکند ما برای این اهل علم نشدیم که به ما بگویند دانشمند محترم، خطیب توانا و ... القاب مختلف به ما بدهند تا شهرت پیدا کنیم. وظیفه ما تکفّل ایتام آل محمد (ص) است.
روی عمامه ما نوشته شده است «اَیُّها الکافِلُ لِاَیْتامِ آل محمد(ص)». ما اهل علم شدیم که به داد بیچارههایی که از نظر دین ضعیف هستند برسیم، احکام اسلام را به آنها یاد دهیم نه اینکه از نظر دنیایی جلودار مردم باشیم اگر مردم ببینند که ما دنبال دنیا هستیم آنها نیز یاد میگیرند بنابر این ما باید فکر کنیم خدا و پیامبر (ص) و امام زمان (عج) از ما چه انتظاری دارند توقعی که آنها از ما دارند این است که مردم را ارشاد کنیم و آنها را از دنیا دور نماییم لذا اگر کسی علم را برای شهرت و ریا دنبال کرد، خدا او را به حال خودش وا میگذارد؛ «وَکَلَهُ الله اِلی نَفسِهِ».
زیرا هیچ کس نمیتواند کمک کند آنگاه حضرت رسول (ص) به آیه 110 سوره مبارکه کهف استدلال فرمود «مَنْ کانَ یَرجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْیَعْمَلْ عَمَلاً صالِحاً و لا یُشْرِک بِعِبادَةِ رَبِّهِ اَحَداً»؛ هر کس امید لقای خدا را دارد پس باید عمل صالح انجام دهد و در عبادت پروردگارش کسی را شریک قرار ندهد معلوم میشود کسب علم برای دنیا شرک است.
یکی از علمای بزرگ مدتی میگفت خدایا میشود تو را ببینم و به عظمت و بزرگی تو دست یابم. از سخن خود نتیجهای نگرفت و متوسل شد به ثامنالحجج امام علیبن موسی الرضا (ع). رفت کنار قبر مطهر آقا و عرض کرد: یابن رسولالله! شما پیش خدا آبرو دارید آیا میشود لقای حضرت حق نصیب من شود این جملات را تکرار میکرد که ناگاه صدایی به گوشش آمد متوجه شد و فهمید که از طرف صاحب قبر است به او فرمود آیا میخواهید خدا را ببینید؟ گفت: بلی، پس این آیه را خواندند «مَنْ کانَ یَرجُوا لِقاءَ رَبِّهِ فَلْیَعْمَلْ عَمَلاً صالِحاً و لا یُشْرِک بِعِبادَةِ رَبِّهِ اَحَداً». به هر حال هر کس عمل صالح کند و برای خدا شریک قائل نشود عظمت و جلال خدا برایش روشن میشود.