علی قرآن=41+41اصل دین اسلام=82 امام82+114سوره قرآن=196دین اسلام196ضرب14معصوم درخودش میشود 196دین اسلام196با دین الله فاطمه64 همسر لایق علی64به ابجد دین 64 دین 64 الله محمد علی64+64= 128کلید دین128حسین128 کلید دین128

به ابجد64دین64الله محمدعلی 64جانشین محمد علی64حقیقت دین الله64دست بیعت بارسول خدا وعلی کف دست راستت نوشته18 ذالحجه"غدیر خم18+64 دین=82 امام به ابجد امام82 انتخاب امام درغدیرخم امام82{82زاده محراب شهیدمحراب82 امام82 +114سوره قرآن=196دین اسلام196ضرب14 معصوم درخودش میشود196امام کل دین196دین اسلام196اسلامه مهدی196نماینده الله محمد66 الله 66+66 علی ولی الله=132 اسلام +64 دین = 196دین اسلام196محمد92+18ذالحجه"غدیرخم =110علی 110زاده محراب شهید محراب علیست پيامبر اکرم (صلى الله عليه و آله) فرمودند: إن وليتموا علياً و ما أراكم فاعلين تجدوه هاديا مهديا يهدي بكم السبيل المستقيم.
اگر علي را خليفه خويش قرار دهيد، گرچه مي‌دانم نمي‌كنيد، همه شما را به ساحل نجات و سرمنزل مراد خواهد رساند. مسند احمد بن حنبل، ج1، ص109 ـ الإصابة لإبن حجر، ج4، ص468 ـ شواهد التنزيل للحاكم الحسكاني، ج1، ص82 ـ تفسير الآلوسي، ج6، ص170 ـ تاريخ مدينة دمشق لإبن عساكر، ج42، ص420 ـ أسد الغابة لإبن الأثير، ج4، ص31 ـ ميزان الإعتدال الذهبي، ج3، ص363 ـ البداية و النهاية لإبن كثير، ج7، ص 397

یکی از ادعاهای اهل سنت این است که می گویند ما از کسانی پیروی می کنیم که رسول خدا(صلی الله علیه وآله وسلم)آنان را اهل بهشت معرفی کرده است در این صورت اگر کسی به آنان ایراد واشکال بگیرد یا توهین کند با فرموده ی رسول خدا مخالفت نموده است.مستند ایشان حدیثی است که به عنوان روایت عشره ی مبشره(یعنی ده نفری که به آنان بشارت بهشت داده شده)نقل می کنند. برهمین اساس لازم است حدیث عشره ی مبشره را رابرحسب نقلهایی که شده مورد بحث وبررسی قرار دهیم وببنیم این حدیث قابل اعتماد واستناد هست یا نه

پس از تحقیق وبررسی دقیق کتابهای صحیح بخاری وصحیح مسلم-که در نظر اهل سنت بعد از قرآن معتبرترین کتابها شمرده می شوند-این حقیقت مشخص شد که حدیث عشره ی مبشره دراین دوکتاب موجود نیست!!!.واما نتیجه ی بررسی دیگر کتب روایی اهل سنت که این حدیث درآنها ذکر شده است

نقل شماره ی ۱:سنن ترمذی جلد۵ باب ۲۶ حدیث ۳۷۴۸:…عبدالرحمن ابن حمید از پدرش نقل می کند که سعید بن زید برای او درباره ی یک نفری حدیث کرده که:رسول خدا(صلی الله علیه وآله وسلم) فرموده :ده نفر دربهشت خواهند بود ابوبکر دربهشت است وعمر دربهشت است وعثمان وعلی وزبیر وطلحه وعبدالرحمن وابوعبیده وسعد بن ابی وقاص.این نه(۹)نفر را شمرد وساکت شد واز معرفی دهمین نفر دریغ ورزید.مردم(شنوندگان)گفتند:ای ابوالاعور تو را به خدا قسم بگو دهمین نفر کیست؟ آنگاه سعید بن زید گفت :حال که مرا به خدا سوگند دادید می گویم ابوالاعور(یعنی خود سعید بن زید)دربهشت است

نکات قابل دقت در نقل شماره ی ۱:

اولا:اگر بادقت متن روایت را ملاحظه کنید خواهید دید آن نفری که این خبر برای او نقل شده مجهول است ومعلوم نیست آن نفر چه کسی بوده است

ثانیا:دراین نقل یکی از راویان عبدالرحمان است که از پدرش حمید نقل می کند.درحالی که در سن یک سالگی پدر را از دست داده ودرحدی نبوده است که بتواند از پدرش نقل حدیث کند دراین صورت سند آن منقطع است وسند منقطع از دیدگاه علمای اهل سنت اعتبار ندارد

ثالثا:حدیث را از قول پیامبر نقل می کند که رسول خدا چنین فرمود اما در بعضی از روایات این حدیث مستقیما از حضرت نقل نشده

رابعا:در این نقل نام پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله وسلم)جزء بهشتیان نیامده است اما در نقل دیگری آمده

خامسا:دراین نقل ابوعبیده جراح جزء بهشتیان شمرده شده است اما در نقل دیگری نیامده

سادسا:سعید بن زید برای جا انداختن این خبر روش زیرکانه ای به کار گرفته و آن سکوت کردن وخود داری ازذکر نام خودش بوده تا هم شکسته نفسی به حساب آید وهم از این طریق مردم را تحریک و تحریص به دانستن آن کند آنگاه مردم او را قسم می دهند که بگو آن نفر آخر کیست؟واو به مردم می گوید:خودم دهمین نفر اهل بهشت هستم اما  در نقل دیگری نام او نیست

نقل شماره ی ۲:سنن ترمذی جلد۵ باب۲۶حدیث ۳۷۴۷ ومسند احمدبن حنبل محشی چاپ دارالفکر بی تاریخ جلد۱ صفحه ۱۹۳ وتاریخ ابن عساکر جلد۲۳ صفحه ی ۵۶ ومسند احمدبن حنبل جلد۱ شماره ی ۱۶۷۸:…عبدالرحمن بن عوف گفته رسول خدا فرمود:ابوبکر دربهشت است وعمر دربهشت است وعثمان دربهشت است وعلی دربهشت است وطلحه دربهشت است وزبیر دربهشت است وعبدالرحمن بن عوف دربهشت است وسعد دربهشت است وسعید در بهشت است وابوعبیده بن جراح دربهشت است

اولا:دراین نقل جمله ی ((عشره فی الجنه))که درنقل اول ذکر شده بود نیست

ثانیا:دراین نقل نیز مانند نقل قبل نام پیامبر جزءبهشتیان نیست ولی ابوعبیده جراح هست.

ثالثا :دراین نقل نیز یکی از ناقلین عبدالرحمن است که درسن یک سالگی پدرش(حمید)را از دست داده وخودش درحدی نبوده که بتواند از پدرش حدیث نقل کند.بنابر این یکی از راویان خبر از بین آنها افتاده است وبه استناد تهذیب التذهیب ترجمه(شرح حال)حمید بن عبدالرحمن.سند این نقل هم منقطع است وروایت منقطع اعتبار ندارد ونمی توان به آن استناد کرد.

نقل شماره ی ۳:سنن ابی داود جلد۴حدیث ۴۶۴۹:…سعید بن زید می گوید:من در حضور رسول خدا(صلی الله علیه وآله وسلم) بودم شنیدم که آن حضرت فرمود:ده نفر دربهشت خواهند بود پیامبر در بهشت است وابوبکر دربهشت است وعمر دربهشت است وعثمان دربهشت است وعلی دربهشت است وطلحه دربهشت است و زبیر بن عوام دربهشت است وسعد بن مالک دربهشت است وعبدالرحمن بن عوف دربهشت است .بعد از معرفی این نه نفرگفت:اگر بخواهم دهمین نفر را نیز معرفی می کنم مردم(شنوندگان) گفتند:اوکیست؟دهمین نفر کیست؟سعید سکوت کرد وجواب نداد مجددا پرسیدند اوکیست؟آنگاه گفت:اوسعید بن زید است

اولا:دراین نقل برخلاف نقل قبل جمله ی ((عشره فی الجنه))ذکر شده است

ثانیا:دراین نقل نامی از ابوعبیده جراح نیست در صورتی که درنقل شماره ی ۱و۲ نام او هست

ثالثا:دراین نقل نام رسول خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) با جمله ی اخباری واولین نفر ذکر شده است یعنی سعید بن زید خودش می گوید :پیامبر دربهشت است.درصورتی که اگر این حدیث از رسول خدابود باید می فرمود((انا فی الجنه)) نه اینکه بگوید :النبی فی الجنه

رابعا:دراین نقل نیز سعید برای جا انداختن این خبر از ذکر نام خود دریغ ورزیده تا مردم را تحریک کند که نفر دهم کیست آن وقت می گوید:او دربهشت است

خامسا:سعید بن زید دراین خبر نام خود را با ضمیر غائب (هو) آورده در صورتی که باید با ضمیر متکلم وحده (انا) می آورد

نقل شماره ی ۴:سنن ابی داود جلد۴ حدیث ۴۶۴۸:…سعید بن زید گفت:زمانی که فلانی (به عنوان حاکم )به کوفه آمد فلانی برخاست سخنرانی کند پس دست سعید بن زید را گرفت وگفت آیا این ظالم را نمی بینی؟پس اگر شهادت دهد که نه نفر دربهشت خواهند بود پس شهادت دهد به دهمین نفر خطا وگناهی نکرده است.من پرسیدم:آن نه (۹)نفر کدامند؟ گفت: رسول خدا(صلی الله علیه وآله وسلم) برحراءبود فرمود ای حراء محکم استوار وثابت باش که غیر از پیامبر وصدیق یا شهید روی تو نیست من گفتم:(چرا طفره می روی وحرف توی حرف می اندازی؟ من از تو می پرسم) آن نه نفر کدامند؟(تو می گویی رسول خدا درحراء چینین وچنان گفت) گفت:(آن نه نفر)رسول خدا وابوبکر وعمر وعثمان وعلی وطلحه وزبیر وسعد بن ابی وقاص وعبدالرحمن بن عوف. گفتم:دهمین نفرکیست؟پس کمی تامل کرد وجواب را به تاخیر انداخت سپس گفت:منم دهمین نفر خودم هستم

اولا:چنانکه ملاحظه کردید این خبر از دو طریق نقل شده که هر دو بر می گردد به عبدالله بن ظالم که بخاری و ابن عدی وعقیلی وغیره او را تضعیف کرده اند وروایاتش مورد اعتماد نیست.برای آگاهی به گفتار ما به الکامل فی الضعفاء الرجال جلد۴ صفحه ی ۱۵۳۷ والضعفاءکبیر جلد۲ صفحهی ۲۶۸ وتهذیب التذهیب جلد ۴ شماره ی ۳۴۸۸ مراجعه کنید

ثانیا:مگر دراین نقل در آغاز سخن نمی گوید۹نفر اهل بهشتند بعد چرا باترفندی خاص خودش را نیز اضافه می کند؟

ثالثا:دراین نقل به خوبی معلوم است که سعید بن زید از جانب خودش می گوید ده نفر در بهشت اند ونمی گوید رسول خدا فرمود

رابعا:کسی که بهره ای از علم داشته باشد ومقداری به صدر وذیا این نقل تامل کند وبادقت بنگرد که چگونه شروع شده؟ناقل خبر کیست؟سخنران کیست؟چرا دربین آن همه مردم تنها سعید را برگزید؟چگونه زمینه سازی کرد که او می خواهد از نه نفر بهشتی خبر دهد؟

هنوز چیزی نگفته می گوید:اگر دهمین نفر را بگوید خطا وگناهی نکرده؟!طفره رفتن سعید از پاسخ به سوال؟تامل و توقف از گفتن آخرین نفر…!؟

خامسا:برخلاف نقل های قبل که نام خود را به صورت اخباری نقل می کرد در این نقل با ضمیر متکلم (انا)نقل کرده است

سادسا:دراین نقل برخلاف نقل اول ودوم نام پیامبر جزءبهشتیان هست اما نام ابوعبیده جراح نیست

نقل شماره ی ۵:سنن ابن ماجه جلد۱ حدیث ۱۳۳:…سعید بن زید می گفت:چنین است که رسول خدا(صلی الله علیه وآله وسلم) دهمین نفر از ده نفر است.سپس گفت :ابوبکر دربهشت است وعمر دربهشت است وعثمان دربهشت است وعلی دربهشت است وطلحه دربهشت است وزبیر در بهشت است وسعد دربهشت است وعبدالرحمن دربهشت است.به او گفته شدنهمین نفر کیست؟او درپاسخ گفت:منم خودم هستم

اولا:می گوید چنین است که پیامبر دهمین نفر اهل بهشت خواهد بود یعنی کسی که رحمه للعالمین است ونظام خلقت به پاس وجود او وخاندانش آفریده شده وخود واهل بیتش تقسیم کننده ی بهشت وجهنم هستند شان او تا این حد پایین آمده که آقای سعید بن زید دلش به حال آن حضرت سوخته و واسطه ی بین خالق ومخلوق را جزءدهمین نفر اهل بهشت شمرده است!؟

ثانیا:دراین نقل سعید از جانب خودش می گوید:این ده نفر اهل بهشت هستند ونمی گوید رسول خدا فرمود

ثالثا:در این نقل نیز سعید از گفتن نام خود دریغ می ورزد ووقتی از او می پرسند نهمین نفر کیست؟می گوید من هست

خامسا:دراین نقل نام پیامبر جزءبهشتیان هست اما نامی از ابوعبیده جراح درمیان نیست

نقل شماره ی ۶:تهذیب الکمال فی اسماءالرجال چاپ دار الفکر جلد ۷ شماره ی ۲۲۶۰:…سعید بن زید از رسول خدا(صلی الله علیه وآله وسلم) نقل کرده که ابوبکر دربهشت است وعمر دربهشت است وعثمان دربهشت است وعلی دربهشت است وطلحه دربهشت است وزبیر در بهشت است وعبدالرحمن دربهشت است وسعد بن مالک دربهشت است ونهمین نفر از مومنین دربهشت است اگر بخواهم نام او را (نهمین نفر را)ببرم می برم. آنگاه صدای مردم مسجد بلند شد واو را سوگند دادند که ای همنشین رسول الله نهمین نفر کیست؟ پس اوگفت:مرا به خدا سوگند دادید وخدا بزرگ است من (خودم) نهمین نفر از مومنین هستم ورسول خدا دهمین نفر است

اولا:سعید بن زید در این نقل خبر را نسبت می دهد به پیامبر که رسول خدا چنین گفت

ثانیا:دریان نقل نامی از ابو عبیده جراح نیست

ثالثا:در این نقل سعید بن زید از قول خودش پیامبر را آخرین نفر اهل بهشت شمرده است

رابعا:سعید بن زید همان حیله ای را که در نقلهای قبل ملاحظه کردید در این نقل نیز به کار گرفته وآن اینکه ابتدا از ذکر نام خودش دریغ ورزیده تا شنوندگان را تحریک وتحریص به دانستن آن کند آنگاه نام خود را برده که من نهمین نفرم سپس از قول خودش می گوید پیامبر دهمین نفر اهل بهشت است!؟؟

حاصل کلام:چنانکه ملاحظه کردید حدیث عشره ی مبشره از دوطریق نقل شده یکی از طریق عبدالرحمن بن عوف ودیگری از طریق سعید بن زید

اما طریق عبد الرحمن بن عوف سندش منقطع است وقابل استناد نیست چون عبدالرحمن بن حمید یه ساله بوده که پدرش (حمید)را از دست داده و درحدی نبوده است که طبق نقل ۱و۲ بتواند از پدرش روایت نقل کند.واما نقل این خبر از طریق سعید بن زید چنانچه (درنقل۳و۴)ملاحظه کردید این خبر درزمان معاویه جعل ودر مسجد کوفه بیان شده وقبل از او نام ونشانی از آن به چشم نمی خورد .درعین حال به نکاتی که پس از نقل هر حدیث اشاره کردیم معلوم می شود اعتبار لازم را ندارد که مورد استاند قرار بگیرد

نکات قابل ذکر:بالاخره ابوعبیده جزءعشره هست یا پیامبر ؟ظاهرا کسی که این خبر را نقل کرده یا حواسش نبوده وسوتی داده!یا اینکه ابوعبیده مورد غضبش قرار گرفته وبه جای او پیامبر را جایگزین او کرده! وآیا به کذب بودن این قضیه صحه نمی گذارد؟

چطور کودکی که در یکسالگی پدرش را از دست داده(عبدالرحمن)از پدرش حدیث نقل می کند!؟؟

برخى از شخصيّت‏هاى بزرگ اهل سنّت و معاصر ابن تيميّه، مطالب وى را به نقد كشيده و برخى ديگر كتاب‏هايى مستقل در بطلان نظريّات او تأليف كردند، مانند:
تقى الدين سُبكى متوفاى 756، دو كتاب به نام‏هاى «الدرّة المضيّة فى الردّ على ابن تيميّة» و «شفاء السقام فى زيارة خير الأنام» در نقد افكار وى نوشته است.
بر كتاب «شفاء السقام» ملاّ على قارى فقيه مشهور حنفى مقيم مكه‏متوفّاى 1014، شرح محقّقانه‏اى نوشته كه «شرح شفاء السقام» نام گرفته است.
محمّد بن ابى بكر اخنايى متوفّاى 763 كتابى به نام «المقالة المرضيّة فى الردّ على ابن تيمية» نوشت و با احاديث معتبر و ادلّه محكم، نظريّه ابن تيميّه را ردّ كرد و ابن تيميّه وقتى آن كتاب را ديد پاسخى به نام «ردّ أخنائى»، بر او نوشت.
على بن محمّد سَمْهُودى شافعى مصرى متوفّاى 911، شيخ الاسلام مدينه، كتاب گران سنگى به نام «وفاء الوفاء بأخبار دار المصطفى» نوشت و در باره زيارت، شفاعت، توسّل و استغاثه به حضرت رسول اكرم صلى‏الله‏عليه‏و‏آله بحث مفصل و محقّقانه‏اى كرد.
افزون بر كتاب‏هاى ياد شده، كتاب‏هاى ديگرى را هم عالمان اهل سنّت در نقد افكار ابن تيميّه نوشته‏اند كه به برخى از آن‏ها اشاره مى‏شود:
«خير الحجّة فى الردّ على ابن تيميه فى العقايد» تأليف احمد بن حسين بن جبريل شهاب الدين شافعى.
«الدرة المضيئة فى الرد على ابن تيمية» تأليف محمّد بن على شافعى دمشقى كمال الدين معروف به ابن زملكانى متوفّاى 727.
«دفع شبه من شبّه و تمرّد» نوشته تقى الدين ابوبكر حصنى دمشقى متوفّاى 829 ه. اين كتاب از مكتبة الازهرية للتراث به صورت افست چاپ شده است، و در سال 1418 با تحقيقات و فهارس به نام «دفع الشبه عن الرسول (ص)» چاپ شده است.
«الردّ على ابن تيميّة» تأليف عيسى بن مسعود منكاتى.
«الردّ على ابن تيميّه فى الاعتقادات» تأليف محمّد حميد الدين حنفى دمشقى فرغانى.
«ردّ على الشيخ ابن تيميّة» تأليف شيخ نجم‏الدين بن ابى الدر البغدادى.
«رسالة فى الردّ على ابن تيميّه فى التجسيم و الاستواء والجهة» تأليف شيخ شهاب الدين احمد بن يحيى كلابى حلبى، متوفّاى 733، معاصر ابن تيميّه.
«رسالة فى الردّ على ابن تيميه فى مسألة حوادث لا أوّل لها» تأليف شيخ بهاءالدين عبد الوهّاب بن عبد الرحمن اخمينى شافعى، معروف به مصرى متوفّاى 763. اين كتاب با تحقيقات و شرح عبارات سعيد عبد الطيف از عمان اردن، دار السراج در سال 1419 ه. / 1998 م چاپ شده است.
«رسالة فى مسئلة الزيارة فى الردّ على ابن تيمية» تأليف محمّد بن على مازنى.
«سيف الصقيل فى ردّ ابن تيميّة و ابن قيّم» تأليف تقى‏الدين السبكى، متوفّاى 756، اين كتاب هم در مصر چاپ شده است.
«شرح كلمات الصوفية أو الردّ على ابن تيميّة» تأليف محمود الغراب. و موضوع آن ردّ گفته‏هاى ابن تيميّه درباره ابن عربى و صوفيّه است.
«فتاوى الحديثيّة» تأليف احمد شهاب الدين بن حجر هيثمى مكى، متوفّاى 974، به صورت افست از استانبول تاريخ 1414 ه ./ 1994 م، چاپ شده است.
در ردّ اين كتاب، ابن آلوسى نعمان بن محمود آلوسى بغدادى، متوفّاى 1317 ه . كتابى به نام «جلاء العينين فى محاكمة الأحمدين» نوشته است.
«المقالات السنيّة فى كشف ضلالات ابن تيميّه» تأليف شيخ عبد اللّه بن محمّد بن يوسف هروى معروف به حبشى مفتى هرو (يكى از مناطق صومال آفريقا) متوفّاى 1328. اين كتاب در دار المشاريع بيروت چهارمين بار در سال 1419 ه . / 1998 م چاپ شده است.
«نجم المهترين برجم المعتدين فى رد ابن تيميّه» تأليف: فخر ابن معلم قرشى.

مفتي اعظم عربستان شيخ عبد العزيز آل شيخ در برنامه زنده كه از ماهواره المجد عربستان پخش مي شد در پاسخ خانمي در رابطه با يزيد و قيام امام حسين عليه السلام اين چنين پاسخ داد:
زمان پرداختن به اين امور گذشته و زمان آن سپري شده است . آنها گروهى بودند كه درگذشتند، هر كار نيك و بدي كردند براى خود كردند و شما هم هر چه كرديد براى خود خواهيد كرد و مسئول كار آنها نخواهيد بود.
بيعت يزيد بن معاويه، بيعتي شرعي است كه در زمان پدرش معاويه از مردم گرفته شد و مردم هم بيعت كرده و به اين بيعت گردن نهادند. امّا هنگامي‌ كه معاويه از دنيا رفت حسن و حسين بن علي و ابن زبير از بيعت با او خودداري كردند.
حسين و ابن زبير در تصميمشان مبني بر بيعت نكردن به خطا رفتند. چون بيعت با يزيد بيعتي شرعي بود و اين بيعت در زمان زندگي پدرش معاويه و در مقابل چشم مردم گرفته شده بود. ولي خداوند در آنچه مقدر مي فرمايد حكيم و عليم است، آن امت‌ها هم بنا به تقدير خداوند در گذشتند و از دنيا رفتند.
شما را به خدا قسم! من دوست ندارم اين مطالب را از من نقل كنيد. اين‌ها مسائلي است كه گذشته است. تاريخ هم در باره اين مطالب به شكل‌هاي مختلف حكايت نموده است. ولي به هر شكل اين‌ قضايا گذشته و تمام شده ... يزيد و حسين بيش از هزار و اندي سال است كه از دنيا رفته‌اند ...
ولي به عقيده من بيعت يزيد بن معاويه بيعتي شرعي بوده؛ و حسين را نصيحت كرد‌ند كه از مدينه به طرف عراق نرود، او را نصيحت كردند كه بيعت كند ولي او نپذيرفت. ابن عباس و ابن عمر و فرزدق و بسياري از صحابه او را از رفتن به عراق بر حذر داشته و به او گقتند كه: رفتن به عراق به مصلحت او نيست. ولي حسين اين نصيحت‌ها را نپذيرفت... و خدا هم هر ‌آن‌چه مقدر فرموده بود انجام شدو...
ولي با اين وجود ما براي حسين از خداوند درخواست رضايت كرده و براي او عفو و بخشش را خواستاريم. و مقدرات الهي حكمت‌هايي دارد كه ما از آن آگاه نيستيم ...
اصلاً فائده نقل اين مطالب چيست؟ حسين هر اشتباهي كرده براي خود كرده...
عقيده اهل سنت و جماعت اين است كه واجب است تا به فرامين كسي كه مورد بيعت قرار گرفته و مردم حول محور او جمع شده‌اند گوش فرا داده شده و از او پيروي گردد. و قيام و سركشي عليه او نيز حرام مي‌باشد. و از همين‌رو خروج و قيام حسين عليه يزيد حرام بود...
ما مي‌گوييم: حسين در قيامش عليه يزيد اشتباه كرد و براي او بهتر بود كه اين كار را نمي‌كرد. و باقي ماندن در مدينه و بر آن‌چه مردم بر آن اجتماع كرده بودند بهتر و سزاوار‌تر بود. و هر چه به او گفته شد كه عراق طرفدار و همراه تو نيست گوش نداد و توجهي ننمود...
و حقيقت اين است كه مردم عراق و شام و مصر و حجاز و يمن با يزيد بن معاويه در زمان زندگي و حيات پدرش بيعت كرده و امامت و رهبري وي را پذيرفته بودند، به همين جهت هم قيام عليه او و تجاوز به حريم خلافت او جايز نبود. اين تمام مطلب است بيش از اين هم سخني نمي گوئيم و معتقد به بيش از اين هم نيستيم.
* * *
متن عربي:
يا اختي هذه امور مضت و تاريخ مضي تلك امة قد خلت لها ما كسبت و لكم ما كسبتم و لا تسئلون عما كانوا يعملون.
بيعة يزيد بن معاويه بيعه شرعية أخذها أبوه له في حياته فبايعه الناس و قبلوا بيعته و لما توفي امتنع الحسن و الحسين بن علي و ابن الزيبير عن المبايعه.
و امتناع الحسين وابن الزبير عن المبايعه كانوا بذلك رضي الله عنهما غير مصيبين. لأن بيعة يزيد بيعة شرعية و بيعة اُخذت له في حياة أبيه و أعطاهم نصب عينهم. ولكن الله حكيم عليم فيما قضي وقدّر. تلك أمة مضت.
والله إني ما أحب أن تكتب عنّي هذه المسأله. هذه المسائل مضي و التواريخ كلها تحكي القضيه بأساليب مختلفة. فمن التواريخ من يقول: ... هذه المسائل مضت. مضي يزيد و مضي الحسين ولهم أكثر من ألف و... سنة مضت...
لكن اعتقد أن يزيد بن معاوية: بيعته، بيعة شرعية؛ و أن الحسين رضي الله عنه و أرضاه نصح أن لا يخرج الي العراق و لا يقبل من دعاه الي البيعة. حذّره ابن عباس و ابن عمر والفرزدق. و كبير من الصحابة حذّروه من الخروج الي العراق. أن الخروج لا يؤدّي لمصلحة. لكن رضي الله و أرضاه ما قبل... والله قدّر ما قدّر وقضي ما قضي و اذا نفذ القضاء ل..
لكننا نترضي الحسين و نسئل العفو عن الجميع ولله فيما قضي وقدّر حكمة لا نعلمها...
ما الفائدة من هذا المطلب؟ الحسين أخطأ ما أخطأ...
اهل السنة والجماعة عقيدتهم وجوب الانقياد لمن بويع وإن من بويع و اجتمعت الكلمة عليه وجب علي الجميع السمع و الطاعة له. وحرم الخروج عليه. حرم الخروج للحسين رضي الله عنه و أرضاه...
نقول: الحسين رضي الله عنه وأرضاه في خروجه كان الأمر خلافا مع عقيدته و كان عدم الخروج أولي. والبقاء هو الأولي والدخول فيما دخل الناس هو أولي. لكنه كره عما قيل إن العراق كله معك...
أن العراق والشام و مصر والحجاز ويمن قد أعطو البيعة ليزيد بن معاويه في حياة أبيه وأصبح إماماً معترفاً به لا يجوز الخروج عليه ولا التعدّي علي خليفته. هذا هو الأمر ولكن لا نقول بأشدّ.
والحقيقة أن العراق والشام و مصر والحجاز ويمن قد أعطو البيعة ليزيد بن معاويه في حياة أبيه وأصبح إماماً معترفاً به لا يجوز الخروج عليه ولا التعدّي علي خليفته. هذا هو الأمر ولكن لا نقول بأشدّ. خداوند متعال : و کم  من مَلَک في السماوات لاتغني شفاعتهم شيئا الا من بعد أن يأذن الله لمن يشاء و يرضي (نجم/26) ؛ چه بسيارند فرشتگاني در آسمان که شفاعت شان هيچ سودي ندارد جز پس از آنکه خداوند اذن بدهد براي کساني بخواهد و راضي گردد.
- خداوند متعال : و لا تنفع الشفاعه عنده الا لمن أذن له (سبأ/23) ؛ شفاعت سودي ندارد جز براي کسي که اذن داده شده باشد .

- ا بن عبدالوهاب : خدا چرا استثنا کرده اي که جز براي کسيکه اذن شفاعت داده شود . بايد بگويي به هيچ وجه شفاعتي در کار نيست و هيچ کسي نمي تواند شفيع باشد . اينکه تو استثنا کرده اي سبب مي شود برخي از پيامبر و اوليايت بخواهند او را نزد تو شفاعت کنند . اين شرک است که از غير خدا شفاعت بخواهي .

- خداوند متعال : قالوا يا ابانا استغفر لنا ذنوبنا انا کنا خاطئين (يوسف /97) قال سَاَستغفِرُ لکم ربي انه هو الغفور الرحيم (يوسف/98)  ؛ برادران يوسف گفتند : اي پدر براي گناهان ما از خدا طلب بخشش کن. يعقوب گفت : بزودي براي شما طلب آمرزش مي کنم از خداي خود که او بخشنده مهربان است.

- محمد بن عبدالوهاب : ديدي گفتم اگر اجازه بدهي مردم بلافاصله طلب شفاعت مي کنند . اين برادران يوسف پدر خود را شفيع قرار دادند و از تو طلب آمرزش کردند. اين شرک است .مناظره فرضی محمد بن عبد الوهاب با خداوند در مورد مساجد

- خداوند متعال : و إذ جعلنا البيت مثابه للناس و أمنا و اتخذوا من مقام ابراهيم مصلي (بقره/125) ؛ [به ياد بياوريد] هنگامي که ما کعبه را محل بازگشت مردم و محلي امن قرار داديم. [براي تجديد خاطره] مقام ابراهيم را محل عبادت خود قرار دهيد .

- محمد بن عبدالوهاب : خدايا چرا گفته اي مقام ابراهيم را محل عبادت خود قرار دهيد . چرا مکان يک بشر را محل عبادت خود قرار مي دهي ؟ اين شرک است . هيچ بشري به هيچ وجهي نبايد دخلي در عبادت تو پيدا کند. چرا يک بيابان نامربوط به بشر را محل عبادت خود قرار ندادي که مقام ابراهيم را محل عبادت خود قرار دادي ؟ اين باعث مي شود مردم ياد بگيرند و محل اولياي ديگري چون رسول خدا(ص) و علي (رض) و... را محل عبادت خود قرار دهند . اين ها همه شرک است .

- خداوند متعال : في بيوت أذن الله ان ترفع و يذکر فيها اسمه يسبح له فيها بالغدو و الآصال(نور/36) ؛ خانه هايي که خداوند اذن داده که بالا برده شود و در آن ها اسم خداوند برده شود که براي او صبح و شب تسبيح بگويند .

- محمد بن عبدالوهاب : خدايا ! چرا تو اذن داده اي که خانه هايي محل عبادت قرار گيرند؟ در آن صورت مردم مي آيند در کنار قبر رسول الله (ص) نماز مي گذارند که اين خانه رسول خدا بوده است . چون رسول الله در تفسير اين آيه گفته اين خانه ها خانه  هاي پيامبر است و خانه هاي علي و فاطمه هم از افضل ترين اين خانه ها است . مردم مي آيند در اين خانه ها عبادت مي کنند و مشغول نماز مي شوند . محل قبر علي و فاطمه را هم چون پيامبرت گفته که خانه هاي آن ها هم از خانه هاي مأذون است , محل عبادت قرار مي دهند. اين ها همه شرک است .
خداوند متعال : و کذالک اعثرنا عليهم ليعلموا أن وعد الله حق و ان الساعه لا ريب فيها إذ يتنازعون بينهم أمرهم فقالوا ابنوا عليهم بنيانا ربهم اعلم بهم . قال الذين غلبوا علي امرهم لنتخذن عليهم مسجدا(کهف/21) ؛ و اين چنين مردم را متوجه حال آن ها کرديم تابدانند که وعده خداوند در مورد رستاخيز حق است. و در پايان جهان و قيام قيامت شکي نيست . در آن هنگام که ميان خود نزاع داشتند ؛ گروهي مي گفتند: بنايي بر آنان بسازيد(تابراي هميشه از نظر پنهان شوند و از آن ها سخن نگوييد که ) پروردگارشان از وضع آن ها آگاه تر است . ولي آن ها که از راز شان آگاهي يافتند (و آن را دليلي بر  رستاخيز ديدند) گفتند : مامسجدي در کنار مدفن آن ها مي سازيم (تا خاطره آنان فراموش نشود).
- محمد بن عبدالوهاب : خدا يا چرا اين داستان را نقل کردي . وقتي هم نقل کرده بودي بايد آن را شديدا رد مي کردي . چرا از کنار بناي مسجد بر قبر بدون هيچ انکار و ردي گذشتي در حاليکه در آيه بعدي که مردمان بعدا در مورد تعداد اصحاب کهف اختلاف خواهند کرد , بدنبال نقل داستان فرموده اي : فلاتمار فيهم الا مراءا ظاهرا ؛ بدون دليل در مورد آن ها حرف نزنيد. اينجا کار جدال کنندگان را تقبيح کرده اي اما آن جا کار بناکنندگان مسجد را تقبيح نکرده اي . در حاليکه بناي مسجد بر قبر ها شرک است .

آنچه در اينجا مي خوانيد مناظره اي است فرضي ميان خداوند متعال و محمدبن عبدالوهاب که سخنان خداوند از قرآن کريم اخذ و سخنان محمدبن عبدالوهاب از افکارش و افکار وهابيان امروز گرفته شده است.
- خداوند متعال : و إذ قلنا للملائکه اسجدوا لآدم فسجدوا الا ابليس ابي و استکبر و کان من الکافرين (بقره /34) ؛ هنگامي که به ملائکه گفتيم براي آدم سجده کنيد , همه سجده کردند جز ابليس که امتناع کرد و تکبر ورزيد و از کافرين بود.
- محمد بن عبدالوهاب : خدايا اين شرک است  که تو به ملائکه فرمان داده اي آدم را سجده کنند . چرا مردم را به سجده بر آدم وادار مي کني ؟
- خداوند متعال :  و رفع ابويه علي العرش و خرُّوا له سُجدا و قال يا ابت هذا تأويل روياي من قبل قدجعلها ربي حقا (يوسف/100) ؛ يوسف پدر و مادرش را بر تخت نشاند و برادران يوسف پيش او به سجده افتادند . يوسف گفت : اي پدر! اين تأويل خواب من است که پيش از اين ديده بودم و خداوند آن را محقق ساخت.
- محمد بن عبدالوهاب :  خدا يا چرا پيامبرت يعقوب و يوسف بايد اجازه دهند که برادرانش پيش او سجده کنند . برادران يوسف مشرک شده اند و قتل شان واجب . يعقوب و يوسف بايد آن ها را مي کشتند.دوستان عزيز. در اين نوشتار قصد داريم بعضي از وجوه تشابه بين وهابيه سلفيه و يهود را با تکيه بر تالیفات ابن تيميه البحراني ارائه دهيم.
1- ابن تيميه شيخ سلفيه، گفته در زمان رسول الله (ص) خاخام هاي يهودي نزد وي آمدند و مسأله تجسيم خداوند را به ايشان عرضه داشتند (جسم بودن خداوند)و پيامبر  درستي سخنان آنها را تصديق نمود! و اين يکي از موارد مشابه بين يهود و وهابيت تجسيم خداوند تعالي است!
2- تورات نزد ابن تيميه صحيح است و براي (مسلمانان) حجت مي باشد به جز اين عبارت که "عزير پسر خداست"، يهوديان نيز به صحّت تورات اعتقاد دارند و اينکه آن حجت براي تمام مردم است!
3- ابن تيميه با شجاعت تمام از يهود دفاع مي کند و مي گويد: "همه يهوديان معتقد نيستند که عزير پسر خداست! » او با جديت تمام تلاش کرد که اثبات کند که جنس بازي اشکال ندارد! و لذا بر قوم يهود واجب است که سپاسگزار ابن تيميه باشند! چرا که آنان وارثان اويند!
4- درنزد ابن تيميه يهوديان اصلا اهل دروغ و تحريف نيستند، زيرا اگر چنين بود رسول الله (ص) آنان را انکار مي کرد! پس تمام سخنان بزرگانشان درست است جزء فنحاص بن عازورا يا ديگران فقط...
5- آنچه در قرآن و احاديث آمده -بر حسب اعتقاد وهابيت- موافق و مطابق تورات است! روشن است که ابن تيميه در عبارت «موافق و مطابق» اغراق نموده و انسان باهوش معني آن را مي فهمد.     
6- آنها به عقيده يهود در تجسيم خداوند معتقدند و معتقدند اين به توافق بين سخنان دو پيامبر الهي (موسي و محمد (ص)) و دو کتاب آسماني (قرآن و تورات) دلالت دارد، و اگر غير از اين بود بين رسالت دو پيامبر انقطاع و گسيختگي به وجود مي آمد...
7- يهود و وهابيان هر دو معتقدند که پيامبران نيز مجسمه بوده اند!
8- وهابيت، يهود را در تحريف تورات تبرئه مي کنند به اين دليل که امت يهود با اين کثرت و عظمت که در مشرق و مغرب زمين منتشرند، چه غرضي دارند که دروغ بگويند، و اين دروغ آشکار وهابيت در تعظيم يهود است که از نادرستي سخنان آنان حکايت دارد!
براي درک بيشتر اين مطلب قسمتي از کتاب ((درء تعارض العقل و النقل)) تأليف ابن تيميه ص88 ، را در ذيل مي آوريم:
معلوم است که همه يهوديان معتقد نيستند که عزير پسر خداست و اين سخن را فقط يک طايفه از آنان گفته اند کساني مثل فنحاص بن عازورا و ... و به طور کلّي معتقدان به آن عده کمي هستند. امّا صفاتي از خدا در تورات آمده که مخالفان آنها را تشبيه و تجسيم مي دانند، بلکه اينطور نيست؛ چرا که آن صفات در اثبات مکان براي خدا و تکلّم او با صداي خودش است و اينکه خدا آدم را به صورت خود خلق نمود و امثال اين امور، اگر  چيزهايي که يهود مي گويند دروغ باشد مسلماً پيامبر آنها را انکار مي کرد و مسأله آن را بيان مي نمود! و از طرف ديگر بيان قرآن موافق چيزي است که در تورات آمده است! قبلاً هم گفتيم که همه اينها ضرورتاً به پيروي موسي از محمد و محمد (ص) از اهل کتاب منجر نمي شود و اين بر صدق قول دو پيامبر و دو کتاب عظيم آنان دلالت دارد!"

خطرناك وجديد ؛ تحريف در صحيح بخاري + تصوير !!!

متاسفانه هر از چندگاهي در كتب أهل تسنن ميبينيم كه أگر چيزي مخالف با مصالح آنها باشد سعي در حذف وتحريف آن ميكنند كه اين عادت وهابيان است به خاطر ترس از حق وحقيقت دست به اين كارهاي زشت ومنافي أخلاق وأمانت علمي ميزنند ,
با هم ديگه مبينيم :
صحيح بخاري , چاپ دار الفكر - بيروت

اينجا بخاري حديثي را درباره متعه (ازدواج مؤقت) نقل ميكند
كه ترجمه كامل آن را براي شما ميگذاريم :
( " عمران بن حصين ميگويد : آيه متعه در كتاب خدا نازل شد وما اين كار را با رسول خدا (ص) انجام داديم وآيه اي در تحريم آن نازل نشد وتا وقتي كه نبي اكرم (ص) از دنيا رفتند آن را منع نكردند , بعد يك مردي آمد وبه رأي خودش عمل كرد , محمد گفت : ميگويند أو عمر بود " )
توضيح :
آنجا كه ميگويد : " يك مردي آمد وبه رأي خودش عمل كرد "
منظورش اين است كه : يك مردي آن را (ازدواج مؤقت را) تحريم كرد
وآن جائي هم كه ميگويد : " محمد گفت : ميگويند أو عمر بود "
يعني : محمد بن اسماعيل بخاري (صاحب خود كتاب) گفت : او عمر بوده است
حالا نكته اينجا است
كه متاسفانه وبراي حفظ آبروي بعضي ها ونفي كردن عمل آن ها
به خلاف سنت پيامبر (ص) آمده اند در چاپهاي جديد اين جمله را برداشته اند :
" محمد گفت : ميگويند أو عمر بود "
!!!
عكس ها ومستندات ذيل را نگاه كنيد ؛
كه توجه خواهيد كرد اين جمله در سه چاپ :
دار احياء التراث العربي – بيروت
دار الكتب العلمية - بيروت
دار المعرفة – بيروت
نيست وحذف شده وبه تعبيري ديگر در اين حديث دست كاري وتحريف شده است . !!
به وهابيت تبريك عرض ميكنيم ,
چون كه دين ومذهبشان بر تحريف ودروغ وعوام فريبي بنا شده است
دار احياء التراث العربي – بيروت

 

دار الكتب العلمية - بيروت

دار المعرفة – بيروت

مكه مكرّمه و مدينه منوّره و عراق و ...، همه در طول تاريخ مورد تطاول دستهاي مجرم وهابيت واقع شده است، و آنها به تخريب گنبدها و قبور و مساجد و سرقت آنچه كه داخل آن بوده و كشتن مردم بي گناه افتخار مي كنند!

در زير نمونه اي از آنچه كه مورخ وهابي عثمان بن عبدالله بن بشر النجدي الحنبلي در كتابش با عنوان "عنوان المجد في تاريخ نجد"، آورده و توسط دارالملك عبد العزيز به چاپ رسيده است، را ذكر مي كنيم:
ذكر حوادث سال 1216:
در سال 1216، سعود با لشكريان پيروزمند و اسبان نجيب و مشهور خود از تمامي نجد و صحراي آن، و جنوب و حجاز و تهامه و غيره،‌ به قصد سرزمين كربلا خارج شدند، و در ماه ذي القعده، در بلاد الحسين فرود آمدند. مسلمانان گردشان جمع شدند و از ديوارهاي شهر بالا رفتند و به زور وارد آن شدند، و اغلب مردم آن را در بازارها و خانه هايشان كشتند و گنبد روي قبر كسي كه به اعتقاد خودشان قبر حسين است، را منهدم كردند و هر آنچه كه در اين گنبد و اطرافش بود را بر گرفتند و نيز سنگي كه بر آن قبر گذاشته شده بود و از زمرد و ياقوت و جواهر بود را كندند، و هر چه كه در شهر يافتند از اموال و اسلحه، لباس، فرش، طلا و نقره، قرآنهاي گرانقيمت و ديگر اموالي كه از حدّ شمارش بيرون است...
هنوز ظهر نشده بود كه لشكريان با تمام آن اموال و با كشتار بيش از هزاران تن از مردم شهر خارج شدند و سپس سعود به سوي مكاني معروف به آب سفيد حركت كرد، و در آنجا غنايم بدست آورده همه را جمع كرد و پس از كنارگذاشتن خمس آنها، باقي را بين مسلمانان تقسيم كرد، ‌و براي هر سواره يك سهم و هر پياده را دو سهم داد و سپس به سوي وطنش رهسپار شد."
ألا لعنة الله علي الوهابية الخوارج

 واقعیت587-541فتنه ها541 عمر ابوبکر541  =46محمد20+26 علی=46راه حق محمد46 نماینده الله46 آئینه الله 46کلید الله 46شورای دینها587-541 عمر ابوبکر=46 انتخاب درست محمد 46نماینده الله 46با امام برحق جهان46 تفکر الله46با تفکر قرآن46 تفکر علی46کلید الله46 آئینه الله 46جانشینه سلطانه46رهبرجهان اسلام46رهبر اسلام قرآن 46سلطان جهان اسلامه 46باولای قرآن46با تفکر مهدی46یا قهرمان جهان46 الحمدو لله46 نمازستون دین است46باولای قرآن46حق دین الله 46 کلیدقلبها46آئینه الله 46مومن حق الله46 کلاس دوازدهم 46رهبر جهان مهدی46امام جهان اصل اسلام 46رهبر اصلی 46 لوح محفوظ46 قطب عالمی46 منطق اسلام قرآن46بهترین مذهب46 مذهب شیعه ها46 مذهب واقعی46نماینده الله46بهترین مذهب46 اصل مذهب الله46محمد علی46حق با علی است 46امام بدین الله46مذهب واقعی46 مذهب شیعه ها46 قلب جهان مهدی46دین مقدس الله 46شرط اول دین 46محمد علی46+ 46= 92 محمد 46نماینده الله46منطق اسلام قرآن 46اصل مذهب الله46گنج دین شیعه46 گنج دین اصل اسلام 46 امام بدین الله46 امام مکتب الله46حق با علی است46 منطق اسلام قرآن46 نماینده الله46محبت اهل بیت46 برحقترین46 امام مکتب الله 46 ارزش علم ا بجد46کلید اسرار46عدل علی46قرآن واقعی46جانشین مقدس دین46