ابوبصیر به امام صادق علیه السّلام عرض می کند: زنی از کنار مردی می گذرد، آن مرد، به پشت سر آن زن نظر می کند، آیا این کار مرد، اشکال دارد؟ حضرت فرمود: آیا دوست میدارد کسی این نگاه به ناموس او بکنند تا دختر خودتان را طلاق بدهند نزن نزن دره کسی که میزنند درت را نیفت دنبال ناموس کسان که میافتد دنبال ناموس تو بلهوسان
آیا یکی از شما خوش دارد که به اهل و خویشان او بنگرد؟ عرض کرد: نه، فرمود: پس برای مردم، راضی باش، آن چه را که برای خودت می پسندی.۱
این داستان هم در این باره جالب است که: روزی پیامبر اسلام صلّی الله علیه و آله و سلّم در میان اصحاب خود بودند که جوانی وارد شد و با جسارت تمام، خطاب به پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم گفت: ای محمّد، به چه حقّی، چشم چرانی را ممنوع و آزادی را از ما سلب کرده ای؟ اصحاب خواستند او را ادب کنند و تندی اش را پاسخ دهند، ولی پیامبر نگذاشت و سپس از جوان پرسید: آیا تو مادر و خواهر داری؟ جوان گفت: بلی، چطور؟ فرمود: آیا دوست داری کسی با دید شهوت به آنها نگاه کند؟ جوان گفت: خیر، ابداً.
پیامبر صلّی الله علیه و آله و سلّم فرمود: پس آن چه برای خود نمی پسندی، در حق دیگران نیز انجام نده و مپسند. جوان آگاه شد و عذر خواهی کرد.۲
منابع: ۱. وسائل الشیعه، ج۱۴، ص۱۴۵. ۲. غزالی، کیمیای سعادت.
۳. اخلاق اسلامی، ص۲۴۸-۲۴۹.