.

مگر نام محمد هم علی نیست آئینه روی محمد علیست اسم اعظم نام خاتم قائم آل محمد هم علیست

کسی که چون محمد است جمال روی خاتم است جانه نبی علی ولی قائم آل محمد است

خداوند سال را بخاطر 5 تن و 12 امام و 14 معصوم سال را 365 روز قرار داد ضرب 5 تن در خودش ضرب 12 امام در خودش ضرب 14 معصوم ضربدر خودش جمع سه ضرب میشود 365 روز سال = 196+144+25= 365 روز ساله ابجد365 براهی اسلامیه 365شاه جهان 365 حجاب قرآن 365ابجد حق اسلامیه 365 قرآن طه 365روز سال 5+6+3= 14 معصوم ضرب عالم امکان محمد استو جمال محمد علیستان شاء الله باعنایات خدا روز به روز در حق بندگانش بیشتر میشود و بزودی شاهد وحدت تمامی ادیان به اسلامه حق 245 علی 110+135 فاطمه = 245 اسلامه حق 245یعنی ولایت علی و فاطمه 14 معصوم برگزیده خدا در غدیر خم بود به ابجد اسلام 132+92 محمد +110علی +5 تن +12 امام +14 معصوم = 365 روز سال دشمنان اسلام بدانند نامه اعمال آنها نزد ماست و در آینده نامه های آنان را به سرشان خواهیم آورد حتی اگر توبه کنند انفجار را با انفجار جوابگو خواهیم بود وقتی شما بمب گذاری میکنید انتظار نداشته باشید در مراسم شما بمب گذاری نخواهد شد پس شما این کارشیطانی را مرتکب نشوید ما هم تلافی نکنیم در حقیقت شما خود را می کشید با این کار پلیدو خط قرمز ما شیعیان و شهرهای شیعه میباشد پس با دست خود خو د را به هلاکت نیاندازید مرگ در میدان نبرد را تجربه نکرده اید این گونه است که شما در خواب

حال ببینیم حق مطلب چیست؟

قبلا توجه داشته باشیم كه بحث به این صورت است: كه ثابت شود كه مثلا در فلان آیه و عبارت راهی ندارد جز این كه لغت موردنظر به فلان معنا باشد؛ البته اگر این طور ثابت شد، حتی اگر اهل لغت هم آن معنا را برای آن لغت ذكر نكرده باشند می گوییم توجه نداشته اند و كارشان نقص دارد.

نه به این صورت كه بگوییم فلان لغت در فلان عبارت معنایش چنین است، و دلیلمان این باشد كه وقتی لغت را به این معنی بگیریم عبارت مزبور غلط نمی شود؛ گرچه اگر به آن معناهایی هم كه در كتب لغت ذكر شده معنی كنیم باز صحیح است ؛ مثلا در آیه «یوم لایغنی مولی عن مولی شیئا» می بینیم اگر مولای دوم را به معنای محبوب بگیریم، عبارت غلط نمی شود، اما اگر به معنای خویشاوند هم بگیریم - چنان كه تفلیسی گفت (در وجه نخستین)، و هم چنین ابن عباس و زمخشری (ص 16، شماره 15و16)، باز صحیح خواهد بود؛ و یا ممكن است در آیه یا عبارتی، ببینیم معنای محبوب موجب غلط شدن آن نمی شود، و اگر معنای دیگری هم كه در كتب لغت آمده، مثل تابع، مطیع و جز آنها را اراده كنیم - باز صحیح است؛ در این صورت دلیل نمی شود كه برخلاف قاعده و اصل، از معنای متبادر یا حقیقی آن و معانی ای كه لغویان ذكر كرده اند عدول نموده، معنای دیگری برای لغت مورد بحث اثبات كنیم.

با این مقدمه می گوییم: كلا آیاتی كه به نظر ابن عباس و زمخشری و تفلیسی و امثال آنان، در آنها مولی به معنی دوست (محبوب؟) آمده، پنج آیه است، كه در ذیل هر یك را مطرح نموده مورد بررسی قرار می دهیم:

1- آیه 5 سوره احزاب: «فاخوانكم فی الدین وموالیكم»، كه در تفسیر ابن عباس و زمخشری آمده بود.

لكن دیدیم كه تفلیسی، در وجه ششم موالی را در این آیه به معنی آزاد كردگان دانسته است، و طبرسی در مجمع البیان (ذیل آیه) می گوید: و موالیكم: ای بنوا اعمامكم (موالی شما: یعنی پسرعموهایتان)، و بعد دو نظریه دیگر (آزاد شده ها، و دوستان) را هم نقل كرده است. و معنای محبوب ظاهرا معنایی تحمیل گونه است.

2- آیه 51 سوره توبه: «هو مولینا»، كه زمخشری تفسیر كرد به الذی یتولانا و نتولاه.

می گوییم: این كه می گوید الذی یتولانا و نتولاه (آن كه ما را دوست دارد و آن كه ما او را دوست داریم محب ما و محبوب ما)، اولا نمی شود هر دو معنی مراد باشد، زیرا لازمه اش استعمال لفظ در بیش از یك معنا است كه مورد اشكال است. (57) و ثانیا اصلا منظور این نیست كه در دو معنی به كار رفته، بلكه منظور این است كه چون او یاور و سرور یا دوستدار ما است، ما هم او را دوست می داریم (و به او اطمینان داریم، و بر او توكل می كنیم ... الی غیر ذلك)، پس مولی در همان معنی یاور، سرور، یا دوستدار استعمال شده است. و ثالثا ابن عباس و دیگران مولی را در این آیه به معنی اولی دانسته اند.

3- آیه 11 سوره محمد صلی الله علیه وآله: «ذلك بان الله مولی الذین آمنوا و ان الكافرین لامولی لهم»، كه تفلیسی در وجه سوم عنوان كرده بود.

اما در ص 15، تذكر 2، بحث شد كه مولی را به معنی ناصر گرفته اند. و اگر هم در معنی دوستی باشد، منظور محب است نه محبوب.

4- آیه 15 سوره حدید: «ماواكم النار هی مولاكم».

كه غالبا آن را به معنی اولی تفسیر كرده اند، یا به معنی ناصر. و اگر هم در معنی دوستی باشد، ظاهرا منظور محب است.

5- آیه 5 سوره تحریم: «و ان تظاهرا علیه فان الله هو مولاه»، در وجه سوم از وجوهی كه تفلیسی عنوان نموده است.

و دیدیم كه به حافظ و ناصر و معین تفسیر شده است.

نتیجه بحث

خلاصه بحث آن كه - علاوه بر این كه متبادر از مولی در عبارت «من كنت مولاه فهذا علی مولاه»، سرور و صاحب اختیار است (به معنای حقیقی كلمه، كه مفادش همان اولی در تصرفات است، و با امامت یكی می شود)، و معنای حقیقی آن همین معنا است، و به علاوه، چنان كه بحث كرده اند، دلایل قطعی در بین هست كه در این عبارت معنی دوستی مورد نظر نبوده است - ، اساسا دلیلی برای این مطلب كه مولی به معنای محبوب آمده باشد، در دست نیست، و اگر در روز واپسین و یوم الندامه حسابرسی كنند (كه خواهند كرد)، و به آنان كه تعصب بیجا به خرج داده و خواسته خدا و رسول صلی الله علیه وآله را زیر پا گذاشته اند بگویند چرا چنین كردید پاسخی نخواهند داشت. ان الله لطیف خبیر.

یادداشتها

1- در فرهنگهای عربی معانی متعددی برای نفس ذكر كرده اند، از قبیل: روح، چشم، خون، شخص انسان، تن، عین چیزی، و جز آنها (لسان العرب و غیره).

2- گاهی هم جان و روان را فرق می گذارند؛ رك: فرهنگ معین، و لغتنامه دهخدا.

3- رك: كتب كلامی شیعه، مانند شرح تجرید الاعتقاد، بخش امامت، مساله سوم (ص 366)؛ شرح باب حادی عشر، بخش امامت، مبحث چهارم (ص 44).

4- دو مرجع پیشین، به ترتیب: مساله هفتم (ص 381 تا397)، و مبحث پنجم (ص 44 - عبارت شرح باب حادی عشر بعدا نقل می شود).

5- سوره آل عمران (3)، آیه 60.

6- تفاسیر شیعه، مانند: مجمع البیان طبرسی، ذیل آیه مزبور (ج 2، ص 451 به بعد)؛ والمیزان، ذیل آیه (ج 3، ص 242 به بعد). و تفاسیر اهل تسنن، مانند: كشاف زمخشری، ذیل آیه (ج 1، ص 368)؛ و تفسیر طبری، ذیل آیه مزبور و دو آیه قبل از آن (ج 6، ص 467 تا 475).

7- رك، مثلا: تبیان شیخ طوسی؛ و مجمع البیان طبرسی، هر دو ذیل آیه و تفاسیر دیگر.

8- رك، مثلا: تفسیر طبری؛ و تفسیر كشاف، هر دو ذیل آیه؛ و جز آنها

9- شرح باب حادی عشر، بخش امامت، مبحث پنجم (ص 45).

10- فاضل مقداد، در بحث صفات سلبیه، اثبات كرده كه اتحاد بطور كلی باطل است (ص 21).

11- شرح تجرید علامه، بخش امامت، مساله هفتم (ص 385).

12- سوره آل عمران (3)، آیه 93.

13- سوره انعام (6)، آیه 54.

14- سوره یونس (10)، آیه 15.

15- سوره بقره (2)، آیه 44.

16- سوره اعراف (7)، آیه 23.

17- تنویر المقباس من تفسیر ابن عباس، ص 48 (بعدا تمام عبارت ابن عباس نقل خواهد شد).

18- تفسیر المنار، ذیل آیه (ج 3؛ ص 322).

19- مسند احمدبن حنبل، ج 4، ص 357؛ وسائل الشیعه، ج 11، ص 436 تا 438.

20- در گذشته هم از این گونه اعمال انجام داده اند، چنان كه مسلم در كتاب حدیثش، معروف به صحیح مسلم، در باب فضائل علی علیه السلام، روایت غدیر را كاملا نقل نكرده و مقداری از آن را حذف كرده است؛ به نقل از المراجعات، ص 207.

21- تفسیر المیزان، ذیل آیه مباهله (ج 3، ص 257 به بعد).

22- سوره بقره (2)، آیه 49؛ سوره اعراف (7)، آیه 141؛ سوره ابراهیم (14)، آیه 6. نظیر این آیات در چند مورد دیگر آمده است، مانند: سوره اعراف(7)، آیه 127؛ سوره قصص(28)، آیه 4؛ سوره مؤمن (یا غافر: 40)؛ آیه 35.

23- سوره نساء (4)، اول سوره.

24- همان، آیه 3.

25- سوره آل عمران، آیه 42.

26- سوره نساء، آیه 32.

27- همان، آخر سوره.

28- اسباب النزول، ص 75.

29- مجمع البیان طبرسی، ذیل آیه مباهله.

30- تفسیر كبیر فخر رازی، ذیل آیه (جزء هشتم، ص 86).

31- تبیان شیخ طوسی، ذیل آیه (ج 2، ص 485).

32- تفسیر برهان، ذیل آیه (ج 1، ص 286).

33- نورالابصار شبلنجی، باب دوم، ص 223/224؛ و تفسیر خازن، ذیل آیه (ج 1، ص 242).

34- درالمنثور، ذیل آیه (ج 2، ص 39).

35- تنویر المقباس من تفسیر ابن عباس، ذیل آیه (ص 48).

36- المیزان، ذیل آیه (ج 3، ص 260 به بعد).

37- همان، ص 245.

38- مخصوصا فارسی زبانان كمتر به این مغالطه توجه دارند، و اذهانشان بیشتر مورد سوء استفاده واقع می شود.

39- المراجعات، مراجعه 58، شماره 1؛ الصواعق المحرقه، ص 41.

40- المراجعات، مراجعه 58، شماره 2؛ الغدیر، ج 1، ص 384.

41- الغدیر، ج 1، ص 366.

42- تهذیب اللغه، ذیل ماده ولی (ج 15، ص 448).

43- كابلی در صواقع، ص 383؛ به نقل عبقات الانوار، ج 1، ص 18.

44- عبقات الانوار، ج 8، ص 292.

45- ظاهرا حلیف و عقید به یك معنی هم به كار می روند، و همان مولی الموالاة (تفسیر كشاف، ج 1، ص 504/505) است.

46- الغدیر، ج 1، ص 362 به بعد.

47- مآخذ اهل تسنن درباره این مطالب در عبقات الانوار، ج 5، از ص 233 به بعد ذكر شده است.

48- المحلی، تالیف ابن حزم، ج 4، ص 161؛ به نقل از الغدیر، ج 1، ص 334. و نیز صواعق المحرقه،ص 215؛ و ملحق به آن (كه در آخر الصواعق چاپ شده) به نام طهیر الجنان و اللسان، ص 32، و 35؛ و در موضع اخیر یك دلیل دندان شكن هم آورده و بدین مضمون می گوید اگر قتال با علی موجب قدح باشد پس چرا عایشه و زبیر و طلحه و دیگران هم با علی جنگیدند؟ (مصادره).

49- سوره احزاب (33)، آیه 36.

50- مولاكم را در این آیه غالبا، حتی ابن عباس، چنان كه نقل كردیم، به معنی اولی بكم دانسته اند، و زمخشری در ذیل آیه (ج 4، ص 476) یك وجه لغوی برای آن ذكر كرده است.

51- المراجعات، مراجعه 57.

52- وجوه قرآن، ذیل لغت مولی (ص 278).

53- تنویر المقباس من تفسیر ابن عباس، ذیل آیه (ص 418).

54- تفسیر المیزان، ذیل آیه (ج 18، ص 157).

55- ترجمه تفسیر المیزان، ج 18، ص 236.

56- تنویر المقباس من تفسیر ابن عباس، ذیل دو آیه (ص 428، و ص 477).

57- اصول الفقه، مبحث «استعمال اللفظ فی اكثر من معنی» (استعمال لفظ در بیش از یك معنا)، (ج 1، ص 32).

مشخصات تفاسیر و برخی دیگر از مآخذ

1- علی بن احمد واحدی (م: 468 ه ق): اسباب النزول، مطبعه هندیه مصر، 1315.

2- شیخ محمد عبده (م: 1294 ه) و محمد رشیدرضا (م: 1354 ه ): تفسیر المنار، فقط 12 جلد منتشر شده، بیروت، 1373/1374.

3- علامه طباطبائی (معاصر): تفسیر المیزان، 20 جلد، تهران، دارالكتب الاسلامیه، چاپ سوم، از1393 به بعد.

4- سیدهاشم بن سلیمان بحرانی (م 1107 یا1109 ه ق): تفسیر برهان، چهار جلد رحلی، تهران، 1334هش.

5- شیخ ابوجعفر طوسی (385-460 ه ق): تفسیر تبیان، ده جلد، داراحیاء التراث العربی، افست از چاپ نجف،1376 ه .

6- ابن عباس (صدر اسلام): تنویر المقباس من تفسیر ابن عباس، یك جلد، تهران، انتشارات استقلال.

7- محمدبن جریر طبری (224-310): جامع البیان عن تاویل القرآن (یا فی تفسیر القرآن)، معروف به تفسیر طبری، 30 جلد، دارالمعارف مصر، 1374 ه ق.

8- جلال الدین سیوطی (849-911): تفسیر درالمنثور، شش جلد، دارالمعرفة، بیروت، 1314.

9- جارالله محمودبن عمر زمخشری (قرن پنجم و ششم ه ): تفسیر كشاف، چهار جلد، نشر ادب الحوزه، بیروت،1366 ه .

10- فضل بن الحسن طبرسی (قرن پنجم و ششم ه ): تفسیر مجمع البیان، ده جلد، تهران، كتابفروشی اسلامیه، 1373/1374 ه .

11- محمدبن عمر معروف به فخر رازی (م 660 ه ق.): مفاتیح الغیب، معروف به تفسیر كبیر فخر رازی، 32 جزء در16 مجلد، مصر، مطبعة البهیه، 1934-1962؟.

12- سید محمد باقر موسوی: ترجمه تفسیر المیزان، 20 جلد، انتشارات اسلامی (جامعه مدرسین)، شماره 266، قم، 1367.

13- شیخ محمدرضا مظفر (معاصر): اصول الفقه، دو جلد، بیروت، منشورات اعلمی.

14- ابن حجر هیتمی (م 974 ه ): الصواعق المحرقه، و ملحق آن: تطهیر الجنان و اللسان، مكتبة القاهرة، 1375 ه .

15- میرحامد حسین هندی لكنهوی (م 1306 ه ق.): عبقات الانوار، ناشر حسین مولانا، چاپ جدید،1407 به بعد.

16- علامه امینی (معاصر): الغدیر، 20 جلد (11 جلد چاپ شده)، بیروت،1397.

17- خواجه نصیرالدین طوسی (597-672 ه )، و علامه حلی (648-726 ه ): كشف المراد (فی شرح تجرید الاعتقاد، معروف به شرح تجرید علامه، مؤسسه نشر اسلامی (جامعه مدرسین)، شماره 413، قم،1407.

18- علامه حلی (همان)، و فاضل مقداد (م 826 ه .): النافع یوم الحشر فی شرح الباب الحادی عشر، معروف به شرح باب حادی عشر، تحقیق دكتر مهدی محقق، انتشارات دانشگاه مك گیل، شعبه دانشگاه تهران، شماره 38، 1365 ه ش.

19- سید مؤمن بن سید حسن شافعی شبلنجی (قرن 13 و 14 ه ): نورالابصار، بیروت،1409 ه .

20- حبیش بن ابراهیم تفلیسی (م 558ه ): وجوه قرآن، انتشارات دانشگاه تهران، شماره 720، 1340 ه ش.

21- محمدبن الحسن الحر العاملی: وسائل الشیعه، تهران، انتشارات اسلامیه،1387 ه ق.

به ابجد منافق271-40 نشانه حقانیت است =231 ابوبکر تائید منافق بودن ابوبکر صددرصدمحرض است40 مغفرت حق ٤٠گوهر عالماسلامه حق245 منظور علی 110+135 فاطمه = 245 میباشد 245 یعنی 5ضربدر 4= 20ضربدر 2= 40 نشانه پیامبران و امامان درجه اش 40 روز عبادت است شما هم 40 روز به عبادت خدا بپردازید40مذهب شیعه40حسین۲۰= محمد۲۰+۲۰حسین=۴۰نورهدایت۴۰حقیقت دین۴۰ روح محبت۴۰بدرجه ایمان۴۰بمقام پیامبر 40 با نور عالم ۴۰ تسخیر قلوب۴۰ راه علی ۴۰مذهب شیعه ۴۰ بمردان شجاع ۴۰حق با شیعه ۴۰کعبه دله۴۰قدرتمندی۴۰ بشیعیانه۴۰ جعفریا ۴ راه راه حق۴۰حقیقتی ۴۰ آیت الله ها ۴۰ عشق علی۴۰ مذهب شیعه ۴۰ روشنفکر۴۰مردتشیع ۴۰انسان خلیفه خدا۴۰بمثل علی۴۰ عظمت ایران ۴۰عشق علی ۴۰ عدالت قرآن ۴۰ علی ۲۶+۱۴ معصوم =۴۰ بهشتیه جنته۴۰ شیرو عسل۴۰ محور بحق ۴۰محمد۲۰+۲۰حسین=۴۰نورهدایت۴۰حقیقت دین۴۰ روح محبت۴۰بدرجه ایمان۴۰بمقام پیامبر 40 با نور عالم ۴۰۴۰نورهدایت۴۰حقیقت دین۴۰ روح محبت۴۰بدرجه ایمان۴۰بمقام پیامبر 40 با نور عالم ۴۰ تسخیر قلوب۴۰ مذهب شیعه۴۰ راه علی۴۰ بمردان شجاع۴۰کعبهدله۴۰قدرتمندی۴۰ بشیعیانه۴۰ جعفریا ۴ راه راه حق۴۰حقیقتی ۴۰ آیت الله ها ۴۰ عشق علی۴۰ مذهب شیعه ۴۰ روشنفکر۴۰مردتشیع ۴۰انسان خلیفه خدا۴۰بمثل علی۴۰ عظمت ایران ۴۰عشق علی ۴۰ عدالت قرآن ۴۰ علی ۲۶+۱۴ معصوم =۴۰ بهشتیه جنته۴۰ شیرو عسل۴۰ محور بحق ۴۰ تسخیر قلوب۴۰ مذهب شیعه۴۰ راه علی۴۰ بمردان شجاع۴۰کعبه دله۴۰قدرتمندی۴۰ بشیعیانه۴۰ جعفریا ۴ راه راه حق۴۰حقیقتی ۴۰ آیت الله ها ۴۰ عشق علی۴۰ مذهب شیعه ۴۰ روشنفکر۴۰مردتشیع ۴۰انسان خلیفه خدا۴۰بمثل علی۴۰ عظمت ایران ۴۰عشق علی ۴۰ عدالت قرآن ۴۰ علی ۲۶+۱۴ معصوم =۴۰ بهشتیه جنته۴۰الطبري:روى عن النبي ص ياعلي انت وشيعتك هم الفائزون تف به روی هر کسی نادان بوود هم طرفدار ابوبکرو عمر عثمان بوود نام امام علی (ع) یکی از اسماء اعظم خداوند متعال است و بر زمین و آسمان اثرات خود را ظاهر می سازد و تا خدا نخواهداهل ۱۲ +نا اهل۱۵ =۲۷ ابوبکر ۲۷ رکب وبا ۲۷ حق۱۲+ ۱۵ناحق= ۲۷ رکب وبا ناحق حق را ناحق نمود ظالم ۹۷۱-۴۳۰ مقصر = ۵۴۱ ابجد ابوبکر و عمر ۵۴۱ نا اهله امت محمد ۴۹ چلپاسه مارمولک ۴۹ ابوبکر عمر ۴۹ به ابجدکشف اولین ۴۹حیوان عالم ۴۹حیوان ۲۷+گور خر ۲۲= ۴۹ابوبکر عمر۴۹ 74 فهمو شعور حیوان ۷۴ ابجد عمرو ابوبکر و عثمان ۷۴ اولین حیوان ۲۷ ابوبکر ۲۷ دوزخی ۲۷ مقصره ۲۷ ظالمی ها ۲۷